Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21020 K.2025/7545

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2021/40 Esas, 2021/240 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir. B. İstinaf Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli ve 2021/1591 Esas, 2023/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun "5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür." eleştirisi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.

Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Olayın karı-koca arasındaki basit bir itişmeden ibaret olduğuna, sanığın mağduru darp edip altınları zorla almadığına, katılanın sanık ve ailesinden menfaat elde etmek amacıyla şikayette bulunduğuna, sanığın soruşturma aşamasında farklı ifade vermediğine, soruşturma aşamasındaki tercümanın güveni kötüye kullanan ve haksız menfaat temin eden bir kişi olduğuna, bu duruma dosya kapsamında tercüman Merve Teyfur'un da tanık olduğuna, adı geçen tercümanların mahkemede dinlenmesi gerektiğine, tanık ve katılanın beyanlarının çelişkili olduğuna,

tam olarak giderilmeyen şüphe sebebiyle sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1.Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık ile katılanın imam nikahlı evli oldukları, olay tarihinde aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın katılanı elleri ile darp ettiği ve katılana düğünde takılan altın ziynet eşyalarını zorla aldığı somut olayda; tüm dosya kapsamından suç konusu altın ziynet eşyalarını katılanın sanık ile gayri resmi evlenmesi sebebiyle edinmiş olduğu,

bu haliyle sanık ile katılan arasında alacak hakkı doğuran bir hukuksal ilişkinin bulunduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/1. maddesi delaleti ile aynı Kanun'un 86/2. maddesi uyarınca hukuki alacağı tahsil amacı ile kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken sanık hakkında nitelikli yağma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi