Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/21179 K.2024/3953

KANUN YARARINA BOZMA Genel güvenliği kasten tehlikeye sokma ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 170/1-c, 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tâbi tutulmasına dair Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2021 tarihli ve 2020/621 esas, 2021/215 sayılı kararının 31.03.2021 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 16.10.2022 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c, 106/2-a ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2023/174 esas, 2023/242 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 10.11.2023 gün ve 94660652-105-42- 20801- 2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.12.2023 gün ve 2023/121334 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 05.10.2017 tarihli ve 2014/18037 Esas, 2017/21572 Karar sayılı ilâmında yer alan "sanığın, arkadaşı ile tartışan müştekiyi korkutmak amacıyla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve aynı Kanunun 170/1-c maddesinde tanımlanan genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu,

TCK'nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, kanuni olmayan gerekçe ile tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, Dosya kapsamına göre, sanığın, müştekinin kardeşinin kendisine borcu olan parayı istedikten sonra aracından çıkardığı av tüfeği ile havaya ve yere doğru ateş ettiği somut olayda, eylemlerinin silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu,

ancak 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesinde düzenlenen fikrî içtima hükmü uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hüküm kurulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ve kanunî olmayan hukukî nitelendirmeyle, her iki suçtan da mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: Oluşa, katılanın aşamalardaki beyanı ile uyumlu tanık anlatımlarına ve dosya içeriğine göre; sanığın katılanın kardeşinden olan alacağını tahsil amacıyla katılanı tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında,

eylemin yağma ve/veya yağmada "daha az cezayı gerektiren hal" başlıklı 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve tartışmasının üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğunun gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği ile ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu ve 310 uncu maddeleri uyarınca kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp yapılmayacağının takdiri ve bunun sonucuna göre inceleme yapılmak üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,