Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/2877 K.2023/14253

A. Sanık ...'a yönelik yaralama, ...'a yönelik yaralama, hakaret suçlarından hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği, hükmün temyizinin mümkün olmadığı, reddinin gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.

B.

Sanık hakkında ...'ye yönelik tehdit, ... ve ...'ye yönelik tehdit, ...'a yönelik yaralama, hakaret suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2015 tarihli ve 2015/2471 Esas No.lu iddianamesiyle; sanık hakkında; 1. ..., ...'ye yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası,

2. ...'ye yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi,

3. ...'a yönelik yaralama ve hakaret suçlarından; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, Gereğince cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.

B. Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/837 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. ...'ye yönelik tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. ..., ...'ye yönelik tehdit suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. ...'a yönelik yaralama ve hakaret suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, 3. Vesaire,

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın ...'a yönelik yaralama ve hakaret suçlarından mahkûmiyeti yerine düşmesine karar verilmesine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın aynı zamanda halası olan katılan ...'a ait 0 531 ... .. .. numaralı hatta, kullanımında olan 0 533 ... .. .. nolu hattan 17.09.2012 tarihinde; ''zaten sen kahpe idin simdi de cesit cesit yaragi yiyon tam kahpe oldum'', yine aynı tarihte; ''sana neler yapacagim tahmin bile edemezsin sana öyle bir aci yasatacagim ki aklin hayalin almayacak kahpe orospu sonu idam da olsa sana günyüzü göstermem sana kan kusturacağim kan'' şeklinde mesajlar gönderdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Hakaret ve Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde, Sanığın üzerine atılı basit kasten yaralama ve hakaret suçlarının şikâyete tabi olduğu mağdur ...'un 11.03.2016 tarihli celsede şikâyetten vazgeçtiği, sanığın aynı celse şikâyetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Mağdur ..., Katılan ..., Şikâyetçi ...'ye Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelenmesinde, 1. Hükümden sonra 24.11.2016 tarihinde kabul edilen 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesi gereğince sanığın ... ve ...'ye yönelik atılı tehdit suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilerek, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre işlem yapılmasında zorunluluk bulunması,

2. Sanığın ... ve ...'ye yönelik atılı tehdit suçu yönünden uzlaşma sağlanamadığı halde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması sebepleri yönünden hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Sanığın katılan ...'ye yönelik tehdit suçu yönünden, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan ''hükme bağlanmış'' ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması sebepleri yönünden hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Sanık ...'a Yönelik Yaralama, ...'a Yönelik Yaralama, Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde Ön inceleme bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebligname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık Hakkında Mağdur ...'a Yönelik Yaralama ve Hakaret Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenlerle Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/837 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

3. Mağdur ..., Katılan ..., Şikâyetçi ...'ye Yönelik Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Başkaca yönleri incelenmeyen Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2016 tarihli ve 2015/837 Esas, 2016/213 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği, gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,