Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/3347 K.2023/14437

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.01.2012 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının a bendi,43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası 53, 54 ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.... Anadolu

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2012/32 Esas, 2013/641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit ve mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 3.... Anadolu 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2013 tarihli ve 2012/32 Esas, 2013/641 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesinin 11.03.2019 tarihli ve 2014/44924 Esas, 2019/3863Karar sayılı ilamı ile " 1)Sanık hakkında, aynı tarihte katılanlar ..., ... ve ...'in ikamet ettikleri 3030 sokak No:41'deki binaya silahla ateş etmesi ile bu olaydan bağımsız olarak mağdur ... ...'ın 3054 sokak No:28'deki ikametine silah ateş etmesi eylemleri tarif edilerek kamu davası açıldığı; katılanların tutarlı beyanları ve dosyadaki diğer delillerle katılanların binasına silah ateş etme eylemini gerçekleştirenin sanık olduğunun anlaşıldığı, ancak mağdur ... ...'ın sanık ve katılanlar ile tanışıklığının olmaması,

mağdurun evine gerçekleşen eylemi kimin yaptığını gören herhangi bir beyanın dosyada yer almaması, yine mağdurun evine farklı bir silahtan ateş edildiğinin anlaşılması ve mağdurun beyanında katılanların binası ile kendi evi arasında bir kilometrelik mesafe olduğunu belirtmesi karşısında; sanığın mağdur ... ...'a gerçekleştirdiği eylemin ne şekilde oluştuğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan, yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında mağdur ... ...'a yönelik eyleminden dolayı da cezalandırılma yoluna gidilmesi,

2)Sanığın katılanların binasının önünde gerçekleştirdiği eyleminin, bir bütün halinde, silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, ancak TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima hükmü uyarınca en ağır cezayı gerektiren silahla tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken, ayrıca TCK'nın 170/1-c maddesindeki genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması, 3)Mala zarar verme suçuna ilişkin olarak; hükmün gerekçesinde, mala zarar verme suçunda para cezası tercih edilerek,

alt sınırdan cezanın tayin edildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında tercihen ve teşdiden 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye düşülmesi, 4)Kabule göre de, a)Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçuna ilişkin olarak; hükmün gerekçesinde tüm suçlarda alt sınırdan cezanın tayin edildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında teşdiden 1 yıl hapis cezası tercih edilerek hüküm ve gerekçe arasında çelişkiye yol açılması, b)Tüm hükümlere ilişkin olarak.

Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu, " Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine ... Anadolu

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit ve mala zarar verme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın Temyiz İsteği Kararın bozulması gerektiğine, olaylarla herhangi bir bağlantısının olmadığına, Vesaire, 2.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu nitelikli tehdit ve mala zarar verme suçları için 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının a ve b bendi, 151 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 12 yıllık uzamış zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

Suç tarihi olan 07.09.2011 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık uzamış dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Anadolu

22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2019/256 Esas, 2019/795 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,