Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/4003 K.2023/11708

Sanık hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zara Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.11.2014 tarihli ve 2014/269 Esas sayılı İddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nu (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi ve 54 üncü maddeleri uyarınca cezaladırılma istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Zara Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2015 tarihli ve 2014/381 Esas, 2015/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın resmi nikahla evli olduğu halde aralarındaki sorunlar nedeniyle ayrı yaşadığı mağdurla yol üzerinde karşılaştıkları, aralarında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın tehdit içerikli sözler sarf etmesinden sonra aynı kasıtla mağdura yönelik kasten yaralama suçunu işlediği tüm dosya içeriğinden anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak. Sanığın, mağduru darp ederken öldürmeye yönelik tehdit içerikli sözleri de söylemesinden ibaret eyleminde, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin irade açıklaması niteliğinde olduğu eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B.