Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/5666 K.2024/3328

Sanık hakkında tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1-Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; 1.Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemi 09.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2-Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Verilen Beraat Hükmü Sebebiyle Vekalet Ücreti İle Sınırlı Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Kendisini vekille temsil ettiren sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü verilmiş ise de, tehdit suçundan mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/49 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Verilen Beraat Kararında Vekalet Ücreti İle Sınırlı Yapılan İncelemede Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2016/49 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında münhasıran vekalet ücretine ilişkin mahkeme kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,