Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/8752 K.2024/10047

Mağdur sanık ... müdafiinin, 18.07.2016 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, dilekçe içeriğinde ayrım yapmaksızın temyiz isteminde bulunduğu, gerekçeli kararın tebliğ edildiği, ancak gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği, bu nedenle temyiz isteminin hükmün tamamına yönelik olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede.

I.Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik mağdur sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde: Davada feragata yetkili vekilin 12.07.2016 tarihli duruşmada müvekkili ile görüştüğünü, şikayetten vazgeçtiğini belirtmesi karşısında; sanıklar hakkındaki hükümler yönünden davaya katılma ve hükmü temyiz ... bulunmayan mağdur sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, II.Mağdur Sanık ...

Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Mağdur Sanık Müdafinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde: Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından mağdur sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, III.Sanıklar ... Ve ...

Hakkında "6136 Sayılı Kanuna Muhalefet" Ve "silahla Tehdit" Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde.

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası 6136 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 15 inci maddesinin son fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının karar tarihi olan 12.07.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle, Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2016 tarihli ve 2015/241 Esas, 2016/533 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının,