Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1181 K.2024/4337

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2017 tarihli ve 2017/40 iddianame numarası ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.04.2017 tarihli ve 2017/11 Esas, 2017/110 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesi 25.09.2017 tarihli ve 2017/1112 E., 2017/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi ve 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca "Yukarıda yapılan izahatler ve işaret edilen bilgiler ışığı altında somut olay değerlendirildiğinde. Oluş ve kabule göre.

Müştekinin olay günü aracıyla beraber Şişli İlçesi Mecidiyeköy Yolu Caddesi üzerinde seyir halindeyken Karakuyusu otobüs durakları yakınında trafik sıkışıklığı nedeniyle aracını durdurduğu, sanığın müştekinin yanına geldiği, içinde tiner bulunan şişeyi müştekiye göstererek kendisine para vermesi aksi takdirde aracını yakacağını söylediği, müştekinin korkarak cebindeki paranın bir kısmını sanığa verdiği, sanığın bununla yetinmeyerek yeniden para vermesini söylediği, bu şekilde peyderpey sanığın cebinde bulunan 320 TL yi aldığı, akabinde cep telefonunu vermesini söylediği, o sırada trafiğin açıldığı,

müştekinin aracını sürerek olay yerinden uzaklaştığı, daha sonra şikayette bulunduğu, böylece sanığın atılı silahla yağma suçunu işlediği olayda; mağdurun zararının dosyaya sunulan 03/04/2017 tarihli PTT tahsilat/ödeme belgesi başlıklı dekontla karşılanmasına rağmen sanık hakkında TCK 168/3 maddesi uyarınca cezada indirim yapılmasının düşünülmemesi ve TCK 168 maddesinin sanık hakkında uygulanmamasının kararda tartışılmadan CMK 230 maddesine uygun yasal gerekçe gösterilmeksizin hüküm kurulması, uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

4. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.02.2018 tarihli ve 2017/286 Esas, 2018/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 inci maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına,63 üncü maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmiştir. 5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesi 25.10.2018 tarihli ve 2018/1849 E., 2018/2319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 6. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2021/25271 Esas ve 2023/10176 Karar sayılı ilamında; ".....İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesi 25.10.2018 tarihli ve 2018/1849 E., 2018/2319 Karar sayılı kararında; dosya arasında bulunan 21.12.2016 tarihli alıcısı katılan, göndereni sanık olan 21.12.2016 tarihli dosya arasında aslı bulunan 330,00 TL paranın ödendiğini gösterir dekontun aksine katılanın mahkemede alınan beyanında zararının karşılanmadığını beyan etmesi karşısında bu dekontun akibetinin PTT'den sorularak, katılanın sanığın gönderdiği parayı alıp almadığının tespiti yapılarak soruşturma aşamasında almış ise 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü ve birinci fıkraları uyarınca cezalarından 1/2 oranında indirim yapılması,

soruşturma aşamasında gönderilen paranın katılana ulaşmamış olması halinde kovuşturma aşamasında gönderilen 03.04.2017 tarihli dekontun akıbetinin araştırılarak duruma göre karar verilmesi gerekirken......." gerekçeleriyle bozma kararı verilmiştir. 7.İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesi 17.11.2023 tarihli 2023/238 Esas ve 2023/464 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 149/1-a, 168/3-1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığı, Şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiği, Atılı suçun yasal unsurları oluşmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1.Katılanın olay günü aracıyla beraber cadde üzerinde seyir halindeyken otobüs durakları yakınında trafik sıkışıklığı nedeniyle aracını durdurduğu, sanığın katılanın yanına geldiği, içinde tiner bulunan şişeyi göstererek kendisine para vermesi aksi takdirde tinerle aracını yakacağını söylediği, katılanın korkarak cebindeki paranın bir kısmını sanığa verdiği, sanığın bununla yetinmeyerek yeniden para vermesini söylediği, bu şekilde peyderpey sanığın cebinde bulunan 320,00 TL yi aldığı, akabinde cep telefonunu vermesini söylediği, o sırada trafiğin açıldığı,

katılanın aracını sürerek olay yerinden uzaklaşması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın atılı silahla yağma suçunu işlediğinin kabul edildiği görülmüştür.

2.Sanık olay tarihinde araba camlarını sildiğini, katılana ''Allah rızası için yardım et'' dediğini, onun da çıkarıp 200,00 TL verdiğini, paranın çok olduğunu görünce bir kez daha yine yardım etmesini istediğini, bu kez çıkarıp 120,00 TL para verdiğini, kendisine dua ederek olay yerinden ayrıldığını, kesinlikle katılana para vermesi konusunda arabasını yakmakla tehdit etmediğini savunmuştur.

3. Katılan 19.12.2016 tarihli soruşturma aşamasında verdiği beyanda 330,00 TL verdiğini, kovuşturma aşamasında ise 340,00 TL verdiğini beyan etmektedir. 4.Sanığın 21.12.2016 tarihinde 330,00 TL yi katılan adına PTT den gönderdiği görülmüştür. 5.Sanık 03.04.2017 tarihinde 320,00 TL yi katılan adına PTT den gönderdiğine ilişkin dekont sunmuştur. 6.20.12.2016 tarihindeki canlı teşhis tutanağına göre katılan sanığı kesin ve net olarak teşhis etmiştir.

7. 19.12.2016 tarihli Olay yeri inceleme raporu formu dosya arasındadır. 8.20.12.2016 tarihli Ekspertiz raporuna göre katılanın arabasının sol ön kapı camı dış yüzeyinde sanığın parmak izi bulunmuştur. 9. İddianamenin 12.01.2017 tarihinde kabul edildiği görülmüştür. 10.Sanık tarafından 21.12.2016 tarihinde gönderilen paranın sanığın kusuru olmaksızın katılan tarafından alınmadığı, katılanın parayı 17.04.2017 tarihinde aldığı anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur.

Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır. Yağma suçu ekonomik nitelikteki suçlar arasında yer alıp işin niteliği gereği faydalanma amacını taşıması gerekir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın tevil yollu ikrarı, katılan anlatımları ve tüm dosya kapsamıyla sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2023 tarihli ve 2023/238 Esas, 2023/464 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca İstanbul