Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/123 K.2024/1465

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Araklı Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2014 tarihli ve 2014/320 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. Araklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/237 Karar sayılı kararı ile; a) Sanığın suçu işlediği sabit ise de 24.12.2015 tarihli sağlık kurulu raporuna göre, sanığın 5237 sayılı Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında cezai sorumluluğunun bulunmadığı anlaşıldığından,

sanık hakkında açılan kamu davasında 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 57 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri uygulanmasına ve yüksek güvenlikli bir sağlık kurumunda koruma ve tedavi altına alınmasına, Karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 31.12.2023 tarihli ve 2023/122460 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Suçun sübuta ermediğine, 2.Hukuka aykırı olarak koruma ve güvenlik tedbiri uygulandığına, 3.Vesaire, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde sanığın olay tarihinde mağdur ...'ın Araklı Bayram Halil Hastanesi'nde ortopedi doktoru olarak görev yaptığı, sanık ...'nın öğle saatlerinde mağdurun çalıştığı Hastaneye geldiği ve mağdurun sekreteri ile görüştüğü, sekreterin muayene odasının uygun olması nedeniyle sanığı, mağdurun yanına girmesine izin verdiği, sanığın elinde bulunan ve üzerinde akademik notlar yazılı olan karton parçasını mağdura uzatarak, bu belgeyi imzalaması ve kaşelemesi gerektiğini beyan ettiği, ancak mağdurun bu yazıların resmi belge olmayacağını söyleyerek imzalamayacağını söylemesi üzerine sanık ile mağdur arasında tartışma yaşandığı,

taraflar arasındaki tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve sanığın eliyle mağduru basit tıbbi müdahale ile giderebilecek nitelikte yaraladığı ve yine sanığın, tartışma esnasında mağdura "seni bıçaklarım" diye tehdit ettiği iddia ve kabul edilen dava konusu olayda.

2. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendine uyan tehdit ve kasten yaralama suçlarının gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü,

aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 09.06.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Araklı Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2023 tarihli ve 2023/19 Esas, 2023/237 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak,