Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1583 K.2026/1034

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. Somut olayda sanık ile mağdur arasında önceye dayalı bir anlaşmazlığın bulunduğu olay günü de sanık ile mağdurun buluştuğu dosya içerisinde bulunan görüntü kayıtlarında görüldüğü üzere mağdura yönelik bir cebir tehdit unsurunun bulunmadığının görülmesi, aşamalarda dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında sanığın mağdurun bulunduğu yerden ayrılmaması hususunda cebir tehdit uyguladığına dair somut bir delilin bulunmadığı,

yine dinlenen tanık beyanları ve görüntü kayıtları incelendiğinde sanığın cebir veya tehdit kullanarak mağdurun, kendisini borç altına sokabilecek bir senedi imzalattığına dair delil bulunmadığının kabul edildiğinin anlaşıldığı, incelenen dosyada mahkumiyet hükmünün konusu kabul edilen mağdura ait cep telefonu ile ehliyet ve kimlik belgelerinin sanıktan zorla alındığına ilişkin de herhangi bir delilin bulunmadığı anlaşıldığından mağdurun olay sebebiyle 18.12.2022 tarihinde ....

Devlet Hastanesinden alınan raporunda sağ kulağında morarma ve kolunda kızarıklık olduğunun belirtilmesi karşısında sanığa yaralama eyleminden ceza verilmesi gerekirken yazılı şekilde yağma suçundan hüküm kurulması, 2. Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/628 Esas ve 2021/934 Karar sayılı ilâmının, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince açıklanan bir hüküm niteliğinde olduğu ancak daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu edilen hükmün, aynı mahkemenin 05.09.2019 tarihli ve 2017/540 Esas,

2019/393 sayılı Kararının istinaf incelemesini yapan Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4.Ceza Dairesinin, bu kararı istinafen kaldırması sonucunda kurduğu 04.03.2020 tarihli ve 2019/1 Esas, 2020/429 Karar sayılı hüküm olduğu, sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan ihbar sonrasında, anılan istinaf dairesince 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi gereğince açıklanması geri bırakılan bu hükmün, Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi gereğince yetkisi olmaksızın açıklandığı ve istinaf edilmeksizin kesinleşip tekerrür uygulamasına esas alındığının anlaşılması karşısında;

tekerrüre esas alınan ilâm hakkında yukarıda anlatılan sebeple kanun yararına bozma yoluna gidilmesi talep edilip sonucuna göre, sanık hakkında bu ilam ya da tekerrür şartlarını taşıyan ancak daha az ceza içeren aynı mahkemenin 2021/584 Esas, 2021/612 Karar sayılı ilâmından hangisinin tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiğinin tartışılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.