Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/1892 K.2025/10037

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve itiraz mercii tarafından itirazın değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2240 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince katılan ... vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

III- Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanığın eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 ve 86/2. maddelerinde tanımlanan suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 29.04.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,