Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/2347 K.2024/13178

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın 04.01.2024 tarihli dilekçesi ile eski ... getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddeleri gereğince kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, hüküm fıkrasında başvurulacak kanun yolunun, başvurma şeklinin ve temyiz süresinin ne zaman başlayacağının belirtilmediği anlaşılmakla,

sanığın eski ... getirme ve temyiz talebinin haklı, 04.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 191/2. maddesi ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun aynı suça uyan 106/2-a, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasa'nın 7/2, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 102/3. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22.08.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,