Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3225 K.2025/11706

Yapılan ön inceleme neticesinde Balıkesir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2016 tarihli ve 2016/265 Esas, 2016/408 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: 6723 sayılı Kanun ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden önce ilk derece mahkemelerinden verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı kanun) 3 05... . maddelerindeki temyiz hükümlerinin uygulanması gerektiği, anılan Kanunun 307. maddesinin;

"temyiz ancak hükmün kanuna muhalif olması sebebine müstenit olur. Hukuki bir kaidenin tatbik edilmemesi yahut yanlış tatbik edilmesi kanuna muhalefettir." şeklinde düzenlendiği. Temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içermesi gerekliliğinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294. maddesi ile düzenlendiği, bu nedenle Tebliğnamedeki ret isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığın basit yaralama suçuna ilişkin temyiz isteminin Mahkemenin 23.06.2016 tarihli ek kararı ile reddedildiği, bu kararın sanığa tebliğine rağmen temyiz edilmeyerek kesinleştiği, temyiz incelemesinin sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/1-1. cümlesine düzenlenen tehdit suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 27.05.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolmuş olması,