Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/3896 K.2024/9899

Hükmolunan cezaların miktarlarına göre, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi gereğince duruşmasız olarak yapılan incelemede. I-Sanık hakkında nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde.

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Yasa'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince.

5271 sayılı Yasa'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın atılı suçu işlediğine dair soyut ve çelişkili mağdur ile diğer sanığın savunmaları dışında somut ve yeterli delil bulunmadığına, eksik kovuşturma yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına,

sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince duruşmada kurulan kısa hükümde temel ceza olarak belirlenen 12 yıllık hapis cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken 8 yıl hapis cezası yerine 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi sonrasında, gerekçeli kararda ise sonuç ceza olarak 8 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,