Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4032 K.2024/10413

Denizli 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2022 tarihli ve 2020/478 Esas, 2022/173 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında üzerine atılı kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince duruşma açılarak verilen 05.10.2022 tarihli ve 2022/1823 Esas, 2022/2931 Karar sayılı kararı ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından sanığın eylemleri meşru müdafaa kapsamında kaldığından beraatine hükmedilmiş, katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 18.09.2023 tarihli ve 2023/2205 Esas, 2023/12431 Karar sayılı kararı ile “...İlk haksız hareketin sanıktan kaynaklanması,

sanığın olay öncesi tasarlanmış bir şekilde iş yerine silahı ile birlikte gelmesi ve olay sırasında katılanın üzerinde silah ve benzeri bir cisim bulunmaması hususları göz önüne alındığında, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması şartlarından olan "saldırı ve savunma arasında bir oran" ve "haksız bir saldırı" unsurlarının somut olayda gerçekleştiği yönünde bir kabulün mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; sanık lehine meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluşmadığı halde, yazılı şekilde hükümler kurulması,...” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.11.2023 tarihli ve 2023/3431 Esas, 2023/3598 Karar sayılı kararı ile kurulan hükümlerde direnilmesine karar verilmiş, hükümlerin katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiştir.

Sanık ve katılanın aynı köyden akraba oldukları, olay tarihinde katılanın eşinin sanığın kendisini sürekli telefonla arayıp rahatsız ettiğini iddia etmesi üzerine katılanın, sanığın çalıştığı okula gittiği ve okulun önündeki merdivenlerde sanık ve katılanın karşılaştıkları, bu sırada katılanın sanığın üzerine yürümesi üzerine sanığın katılanın üzerine gelmemesi için korkutma saiki ile üzerinde taşıdığı tabanca ile yere doğru bir el ateş ettiği ve sanığın okuldan içeriye girip koridora geçtiği,

katılanın da sanığın peşinden okulun koridoruna girip sanığı darp ettiği ve aralarında yaşanan boğuşma sırasında sanığın elinde bulunan tabanca ile katılanın ayaklarına doğru iki el ateş etmesi sonucunda katılanın kasık bölgesinden iki adet giriş deliği olacak şekilde yaralandığı olay nedeniyle kurulan hükümlerde Dairemizin 18.09.2023 tarihli ve 2023/2205 Esas, 2023/12431 Karar sayılı kararı ile “...Dosya içerisinde mevcut kamera görüntülerinin çözümüne ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda, sanığın olay öncesinde katılanın eşine göndermiş olduğu tehdit içerikli mesaj dökümlerinin tespit edilmiş olduğu,

yine aynı bilirkişi raporuna göre olay esnasında katılanın elinde saldırı amaçlı herhangi bir cisim bulunmaksızın elleriyle darp eylemini gerçekleştirdiği görülmekle, ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklanması, sanığın olay öncesi tasarlanmış bir şekilde iş yerine silahı ile birlikte gelmesi ve olay sırasında katılanın üzerinde silah ve benzeri bir cisim bulunmaması hususları göz önüne alındığında, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması şartlarından olan "saldırı ve savunma arasında bir oran" ve "haksız bir saldırı" unsurlarının somut olayda gerçekleştiği yönünde bir kabulün mümkün bulunmadığı anlaşılmakla;

sanık lehine meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşulları oluşmadığı halde, yazılı şekilde hükümler kurulması” nedenleriyle bozulmasına ilişkin kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.11.2023 tarihli ve 2023/3431 Esas, 2023/3598 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden,