Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4289 K.2024/11647

Dairemizin 09.03.2021 tarihli ve 2020/443 Esas, 2021/4277 karar sayılı bozma kararından sonra, sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan; sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı alacağının tahsili amacıyla tehdit suçundan, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.04.2022 tarihli ve 2021/58 Esas, 2022/79 Karar sayılı hükümleri sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesi 25.12.2023 gün ve 2022/13209 Esas, 2023/15579 Karar sayı ile;

"...Sanık ... ’ün öncesinde mağdur ...’a sonrasında ...’e yönelik tehdit eylemini aynı olay kapsamında, aynı sebeple, araya zaman aralığı da girmeden, bir suç işleme kararı ve kastıyla gerçekleştirmesi nedeniyle, eyleminin bütün halinde nitelikli tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 106/2-a-c maddesi uyarınca belirlenen cezadan anılan Kanunun 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılarak tek hüküm kurulması gerekirken, iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Sanık ...’ün alacağının tahsili amacıyla yağma suçuna iştirak eden sanık ...’nin, sanık ... ile olan arkadaşlık ilişkisi üzerine suça iştirak ettiği olayda, en başından itibaren daha az cezayı gerektiren yağma suçunun konusundan yararlanmadığı gibi kendi nam ve hesabına hareket etmediği gözetildiğinde, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun’un 150/1. maddesinde düzenlenen alacağının tahsili amacıyla yağma suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi..." şeklinde oybirliği ile bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesi 30.05.2024 tarihli ve 2024/40 Esas, 2024/162 Karar sayılı kararı ile; "...Mahkememizin 2021/58 Esas sayılı dosyasında verilen hükmün, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2020/443 Esas sayılı bozma ilamı ile özünde uyumlu olduğu,

hükme uyularak verilen karardan sonra dosyaya yeni bir delil ve veri de girmediği ayrıca sanık ...'in dosya arasında bulunan 31.08.2022 tarihli dilekçesi ile özünde temyiz yolundan feragat da ettiği, bu nedenle temyiz kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, Mahkememizin 2021/58 Esas sayılı kararında verilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğu..." gerekçesi ile önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Bu hükmün, sanıklar müdafileri ve sanık ... tarafından tekrar temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "Onama Bozma" istekli 05.08.2024 gün ve 2024/78437 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilen dosya, yeniden incelenerek değerlendirilmiş ve karara bağlanmıştır.