Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/4794 K.2025/1169

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın kısa kararın açıklandığı duruşmada bulunmadığı, gerekçeli kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkarıldığı, yakınına 19.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği,

Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinde yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde Diyarbakır Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunduğu anlaşılmakla, sanığa yapılan tebliğin usulune uygun şekilde yapılmadığı, öğrenme üzerine verilen temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilmiştir. Sanığa her katılana karşı ayrı ayrı yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre.

5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı en son kesen işlemin 03.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olması ve zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin bulunmaması nedeniyle mahkûmiyet tarihi olan 03.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,