KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2024/5687 E., 2024/13493 K.
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/1942 E., 2024/1857 K
- Suçlar
- Nitelikli yağmaya teşebbüs, basit cinsel saldırı, hürriyeti tahdit
- Hükümler
- İstinaf başvurularının esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı
Karar Detayı
475 kelime·2 dk okuma
Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... ve müdafii dilekçelerinde özetle;
şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini, cinsel saldırı suçu açısından şikâyetçinin rızasının bulunduğundan suçun oluşmayacağını, somut bir delile dayanmadan karar verildiğini, istinaf mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı, gerekçesiz olduğunu, en üst sınırdan cezalandırılmasının ve takdiri indirim uygulanmayışının haksız ve mesnetsiz olduğunu, sanığın sağlık kurulu raporu olduğunu ve hakkında 32 nci maddenin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ileri sürmüş, sanık ... ve müdafii dilekçesinde özetle: sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğini,
tüm eylemlerin şikâyetçinin rızası ile gerçekleştiğini, sanığın suçu işlemediğini, hiç bir delil bulunmadan sanığa ceza verildiğini belirtmiş; anılan temyiz dilekçelerindeki belirtilen sebeplere yönelik yapılan incelemede.
Sanık ...'ın ek temyiz dilekçesinin ekinde fotokopisini sunduğu Kastamonu Dr. Münif İslamoğlu Hastanesi Baştabipliğince düzenlenen 12.02.2015 tarihli sağlık raporunda düzenlenen 25.11.2003 tarihli sağlık raporunda sanığın “anti sosyal kişilik bozukluğu” olduğunun belirtilmesi karşısında,
sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32 nci maddesi gereğince suçu işlediği sırada akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde rahatsızlığının bulunup bulunmadığı saptandıktan sonra sonucuna göre, sanığın hukuksal durumunun değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenle sanıklar ..., ... ve müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2024/1942 Esas, 2024/1857 Karar sayılı kararının her iki sanık yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine,