Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2024/6311 K.2025/884

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2023 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-h, 35, 53 ve 58 üncü maddeleri uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul Anadolu

22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.05.2024 tarihli ve 2023/729 Esas, 2024/665 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d-h, 35, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2882 E. 2024/2107 K. sayılı kararı ile.

"Oluş ve dosya kapsamına göre; katılana karşı yağma eylemini gece vakti silahla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un149/1. maddesinin (a-h) bentleri uyarınca temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın yol üzerinde geçişi engelleyecek şekilde “önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek” biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 149/1-d maddesi ile de uygulama yapılması hukuka aykırı cezanın asgari haddinden ayrılma oranı dikkate alındığında sonuca etkili olarak görülmemiş bozma nedeni yapılmamıştır.

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Mahkemenin kararında usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde ve işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla; dosya içeriğine göre diğer istinaf itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve sanık müdafilerinin istinaf iddiası bu yönlerden yerinde ise de, bu aykırılıklar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 303 üncü maddesi gereğince düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan,

istinaf yoluna başvurulan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafındaki "mükerrir sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin tamamen çıkartılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün düzeltilerek 5271 sayılı Kanun'un 280 inci madesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine," Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurlarının oluşmadığı, eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğu, istinaf kararının gerekçeli olmadığı, cezanın teşdiden verilmesi ve teşebbüs hükümlerinin aleyhe olacak şekilde alt sınırdan verilmesinin kanuna aykırılık teşkil ettiği, sanığın elinde bıçak bulunmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun’un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca temel cezadan indirim yapılırken sanığın suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak belirlenen indirim oranının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/2882 Esas, 2024/2107 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul Anadolu