Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/1260 K.2025/6614

Sanık müdafinin temyiz talebinin, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen "hüküm kurulmasına yer olmadığına" yönelik Bölge adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmedilen 6 yıl hapis cezasına yönelik Bölge adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına ve fuhuşa aracılık etme suçundan ilk derece mahkemesi tarafından hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis ve 50.000 TL adli para cezasına yönelik Bölge adliye Mahkemesinin "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüge giren 6545 sayılı Kanun'un 31 inci maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14 üncü maddesi uyarınca, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünün ortak hükümler kısmının 7 nci maddesinin ikinci fıkrası "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri ile yalnızca sanık lehine vekâlet ücreti hükmedilmesi istemine yönelik temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz" hükmüne havidir.

Temyiz incelemesine konu eylem için mahkeme kararındaki kanunî nitelendirmeye ve uygulanan Kanun maddelerine göre; sanık hakkında "Nitelikli yağmaya" suçundan ilk derece mahkemesince hükmedilen "hüküm kurulmasına yer olmadığına" ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/1. maddesi kapsamında belirtilen "Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşme" şeklindeki temyiz edilebilir hüküm niteliği taşımadığından," temyizi kabil olmadığı anlaşıldığından,