Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2151 K.2025/10356

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, Sanık müdafinin duruşmalı temyiz inceleme talebinin, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemesinde; gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2021 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 11.06.2021 tarihli kararın, sanık müdafi tarafından temyizi sonrasında, yağma suçu yönünden Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.06.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B.

Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine, Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2024 tarihli ve 2024/193 Esas, 2024/290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 5271 sayılı Kanun'un 307/5, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddelerine göre 11 yıl hapis cezasına ve kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6 yıl hapis cezası olarak infazına ilişkin hüküm verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz istemi, mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine, somut ve şüpheden uzak bir delil olmayan ve unsurları oluşmayan suç nedeniyle şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. Katılan kurum vekilinin temyiz istemi, sanığa üst hadden ceza verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulu takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve Yasa'ya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak.

Kazanılmış hak olarak hükümde ceza miktarı gösterilmeyip sadece "infazda gözetilir" şeklindeki bir açıklama halinde hükümde hukuki bir netlik olmayacağı açıktır. İnfaz kişiden kişiye, mükerrerlik durumuna, infaz sırasında meydana gelen durumlara ve içtima hükümlerine göre farklı sonuçlar doğurabilir. Bu nedenle, sanık aleyhine sonuç doğurması teknik olarak her zaman mümkündür.

Kanun koyucunun bunu gözeterek, ceza miktarının kazanılmış hak teşkil edeceğini 5271 sayılı Kanunun 307. maddesinde “Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm,

önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz.” şeklinde açıkça yazmak suretiyle bu durumu düzenlediğinden ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6 fıkrasında sanığın aleyhe temyizi olmaması nedeniyle kazanmış olduğu ceza miktarının tereddüte mahal vermeyecek şekilde ve hüküm fıkrasında açık olarak gösterilmesi gerektiğine yer verilmiş olup Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. ve Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesindeki açık düzenlemeler nedeniyle aksi halin açık kanun hükmüne aykırılık oluşturacağı ve sanığın aleyhine sonuçlar doğuracağı sabit olduğundan, kazanılmış hakkın ceza miktarı olarak hükümde gözetilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, sanık hakkında kazanılmış hakkı nedeniyle sonuç ceza olarak 6 yıl hapis cezası verilmesi gerekirken, yazılı şekilde " ...sanığın cezasının 6 yıl hapis cezası üzerinden infazına" şeklinde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Nazilli

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.11.2024 tarihli ve 2024/193 E., 2024/290 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “sanığın cezasının 6 yıl hapis cezası olarak infazına” ifadesinin çıkartılarak yerine “sanığın 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının,