Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/2781 K.2025/11280)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli kararının istinaf edilmesi üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.12.2024 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Muş

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2025 tarihli ve 2025/3 Esas, 2025/28 Karar sayılı kararı ile sanığın hukuki alacağın tahsili amacıyla birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 150/1, 106/2-c, 62... /1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl 8 ay denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Kararın gerekçesinin hatalı olduğuna, taraflar arasında borç ilişkisi bulunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe 1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilere uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın 15.03.2019 tarihli adlî sicil kaydında görülen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kesinleşme tarihinin 17.01.2018 tarihi olduğu ve 5 yıllık denetim süresinin 17.01.2023 tarihinde sonra ereceği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle eklenen “denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” hükmü ve bu hususta Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2023 tarihli, 202/3-353 Esas ve 2023/662 Karar sayılı kararında,

"28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle eklenen cümle uyarınca, daha önceden hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve kasten işlediği başka bir suçtan yeni bir hüküm kurulacak olan sanık hakkında, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesiyle başlayan denetim süresi içinde ikinci kez hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyecektir.

Nitekim 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesinin gerekçesinde de açıkça ifade edildiği üzere; "yapılan değişiklikle, kişinin işlediği ikinci suçun denetim süresi içinde işlenip işlenmediğinin bir önemi bulunmaksızın, denetim süresi içinde aynı sanık hakkında bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilememesi amaçlanmaktadır." şeklinde açıklandığı üzere, daha önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşme tarihi itibarıyla yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması engel oluşturmayacağı,

sanık hakkında verilen hapis cezasının "Sanığın suç tarihi itibariyle daha önce kasıtlı bir suçtan üç aydan fazla hapis cezasına dair mahkumiyetinin bulunmaması ve yeniden suç işlemekten çekineceği hususunda mahkememizde olumlu kanaat oluşması nazara alınarak" gerekçesi ile de ertelendiği göz önünde bulundurulduğunda, “Her ne kadar sanığın güncel sabıka kaydında görünmese de, Ulusal Yargı Ağı Projesi üzerinden yapılan kontrolde sanık hakkında Tatvan

1. Asliye Ceza Mahkemesi 2017/502 Esas sayılı dosyada Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması kararı verildiği, bu kararın 17.01.2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıl denetime alındığı ve sanığın mahkememiz dosyasındaki suçu denetim süresi içerisinde işlediği anlaşıldığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi