Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3538 K.2025/10180

Yapılan ön inceleme neticesinde; her ne kadar tebliğnamede hüküm bölümünde tehdit suçu da yer alıyor ise de temyiz talebi bulunmadığından, mala zarar verme suçu yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Erdemli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2022 tarihli, 2021/492 Esas, 2022/259 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince sanığın atılı suçtan BERAATİNE, karar verilmiştir. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 29.05.2024 tarihli, 2024/1074 Esas ve 2024/1659 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Katılanın istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 21/2 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklularına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Katılan ile meydana gelen arbade sırasında kendini korumaya çalışırken cep telefonunun düştüğü, cep telefonunun düşeceğini öngörmesinin mümkün olmadığı bu nedenle hakkında beraat kararı verilmesine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükmü kaldılarak "...sanığın telefona eliyle vurduğu ve bu eylem sonucunda mala zarar verme suçunun da oluşabileceğini öngörmesine rağmen olası kastla hareket ederek müsnet suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinin kabulü gerekmektedir..." gerekçesi ile mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, olası kastın varlığından bahsedebilmek için suçun unsurlarının bilinmesi diğer bir deyişle öngörülmesi ve neticenin kabullenilmesi gerekir.

Somut olayda ise, sanık savunması, katılan beyanı, CD izleme ve tespit tutanağı, görgü tespit tutanağı, kolluk tutanakları, mevcut delil durumu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın kameraya kaydının alınmasını engellemeye çalışırken taksirli hareket ettiği anlaşılmakla ve mala zarar verme suçunun taksirle işlenemeyen suçlardan olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 29.05.2024 tarihli ve 2024/1074 Esas, 2024/1659 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erdemli 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi