Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/3895 K.2026/321)

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümde, Ankara

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/879 Esas, 2018/1664 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezası tekerrüre esas alınmış ise de, anılan cezanın yerine getirme tarihinin 21.03.2019 olduğu ve yerine getirme tarihinden itibaren 3 yıllık yasal süre geçtikten sonra incelemeye konu dosyadaki suçun işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınma koşullarının bulunmadığı, ancak sanık hakkında Ankara

36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih, 2016/860 Esas ve 2019/84 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan hükmolunan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezasının 21.08.2019 tarihinde yerine getirildiği, yerine getirme tarihinden itibaren 3 yıllık süre geçmeden incelemeye konu suç işlendiğinden anılan hükmün tekerrüre esas alınma koşullarını taşıdığı anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınma koşullarını taşımadığı ve başka da tekerrüre esas alınacak bir ilam bulunmadığı gerekçesiyle, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkartılmasına yönelik Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/779 Esas, 2022/1024 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/4-d maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına, karar verilmiştir. B. İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/586 Esas, 2023/1178 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün kaldırılmasına, sanığın mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1, 29/1, 62/1, 53... . maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Meşru müdafaa ve meşru müdafaada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiği, eksik inceleme sonucunda hüküm kurulduğu, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince Ankara

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/879 Esas, 2018/1664 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan 4.000,00 TL adli para cezasına dair hüküm uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş ise de, anılan cezanın yerine getirme tarihinin 21.03.2019 olduğu ve yerine getirme tarihinden itibaren 3 yıllık yasal süre geçtikten sonra incelemeye konu dosyadaki suçun işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınma koşullarının bulunmadığı, ancak sanık hakkında Ankara

36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih, 2016/860 Esas ve 2019/84 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan hükmolunan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezasının 21.08.2019 tarihinde yerine getirildiği, yerine getirme tarihinden itibaren 3 yıllık yasal süre geçmeden incelemeye konu suç işlendiğinden anılan hükmün tekerrüre esas alınma koşullarını taşıdığı anlaşılmakla, sanık hakkında Ankara

36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih, 2016/860 Esas ve 2019/84 Karar sayılı kararı ile tehdit suçundan hükmolunan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken yazılı şekilde tekerrüre esas alınma şartları bulunmayan hükmün tekerrüre esas alınması, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün, 5271 sayılı Kanun 'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. Maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/586 Esas, 2023/1178 Karar sayılı kararının tekerrüre ilişkin paragrafındaki "Sanığın Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/879 Esas, 2018/1664 Karar sayılı ilamı ile TCK'nın 86/2-3.a maddesi uyarınca verilen ceza" ibaresine ilişkin kısım hükümden çıkarılıp yerine "Ankara

36. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2019 tarih, 2016/860 Esas ve 2019/84 Karar sayılı ilamı ile tehdit suçundan hükmolunan hapisten çevrili 1.500,00 TL adli para cezası" ifadesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara