Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/4505 K.2025/9511

Kanun'un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

4. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında müteveffa ... ile ...'a yönelik yağma ve müteveffa ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2025 tarih, 2024/196 Esas, 2025/121 Karar sayılı kararı ile.

1. Sanık hakkında müteveffa ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a.b.c.d, 168/3-2, 53 maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanığın mağdur ...'a yönelik aynı Kanun'un 149/1-a.b.c.d, 168/3-2, 53 maddeleri uyarınca 8 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına,

2. Sanık hakkında müteveffa ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a.b, 53 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf Konya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 07.05.2025 tarihli ve 2025/1003 Esas ve 2025/1154 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri 1. Sanık ... müdafii. İddiaların somut delillerle desteklenmediği, çelişkili tanık beyanları ve sanığın olaylarla ilgisinin bulunmadığını ortaya koyan mevcut kayıtların dikkate alınmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiği, etkin pişmanlık hükümlerinin eksik uygulandığı, lehe hükümlerin uygulanması gerektiği, hükmedilen cezaların orantısız olduğuna, alt sınırdan hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi incelendiğinde.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık ... hakkında müteveffa ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi incelendiğinde. Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 109. maddesinde "Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir." şeklinde düzenlenmiş, ikinci ve üçüncü maddelerde arttırım sebepleri yer almıştır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.04.2022 tarihli ve 2020/14-25 Esas, 2022/237 karar sayılı kararında "Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel saldırı suçu gibi bazı suçların icrası sırasında zorunlu olarak eşlik eden bir fiil olarak yer alabilir.

Cinsel saldırı suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak mağdurun kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı bu gibi hâllerde işlenen suç dışında failin sorumluluğunu gerektiren ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir.

Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç suçun işlenebilmesi için mağdurun hürriyetinden yoksun bırakıldığı hallerde, fail amaç suçun yanında ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır ( ... ..., Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, 6. Bası, ..., 2019 s. 465).

Ancak cinsel saldırı öncesi ya da sonrasında eğer mağdurun özgürlüğü sınırlandırılmışsa, fail kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da sorumlu tutulmalıdır (M...., Ceza Hukuku Özel Hükümler, ... Yayınevi, 18. Baskı, ..., 219 s. 375.).

Yargıtay uygulamalarına göre de kişinin vücut dokunulmazlığı amaç suçun konusu olması durumunda hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmadığı için suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmamakta, ancak amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmaktadır." açıklaması yer almaktadır.

Bu açıklama ışığında somut olay değerlendirildiğinde; müteveffa ...'ın diğer sanık ...'ın çağırması üzerine eve gittiği, sanık ...'in eve gelerek darp ve tehdit edip müteveffa ...'e senet imzalattığı, yağma eyleminin icra edilebilmesinin zorunlu sonucu olarak kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı, sanığın yağma eylemini tamamladıktan sonra müteveffa ...'ı bıraktığı anlaşılmakla, sübut bulmayan kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden, Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b. maddesi gereği, istinaf başvurusunun süresinde yapılmaması halinde, başvurunun reddine karar verileceği ve bu red kararlarının itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından kararın Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 2. Sanık ...'in mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden.

Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme karşı 5271 sayılı Kanun'un 308/A maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür. Ön inceleme bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

3. Sanık ... hakkında müteveffa ... ve ...'a yönelik nitelikli yağma suçu yönünden. Gerekçe bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesi kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

4. Sanık ... hakkında müteveffa ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden, Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, , Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi