Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/4583 K.2025/7943

Sanık hakkında mala zarar verme ve hakaret suçlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 08.07.20 25... .07.2025 tarihli, 2025/1239 Esas ve 2025/1445 karar sayılı ek kararlarında bir isabetsizlik görülmediğinden,

bu karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve sanık müdafii ile katılan vekilince ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da verinde görülmemiştir. Ancak.

Sanığın, katılanın şoförü olduğu taksiye müşteri olarak bindiği, bir süre sonra aralarında çıkan tartışma sırasında katılanın "paran yoksa beni boşu boşuna oraya kadar götürme" dediği, sanığında bıçak çıkarıp katılanın boğazına dayayarak "şimdi s.s.gideceksin" dediği, katılanın aracı bu şekilde bir süre sürmeye devam ettiği, kalabalık bir yer gördüğünde el frenini çekerek aracı durdurduğu, sanığın araç içerisindeki katılana ait eşyalara zarar verdiği ve nihayet katılanın cep telefonunu alarak uzaklaştığı, katılanın cep telefonunun olmadığını farketmesi üzerine ise sanığa seslendiği,

sanığında bunun üzerine bahse konu cep telefonunu yere attığı, cep telefonunda 5.000.00 TL'lik hasar oluştuğunun anlaşılması karşısında Yargıtay CGK 13.04.2004 T.2004/6-59 E. 2004/93 K. sayılı kararı ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, sanığın ilk olarak katılanın iradesi dışında ticari taksiyi karşılıksız kullanmak için teslime zorladığı,

bıçak ile cebir, şiddet ve tehdit kullandığı gözetildiğinde sanık hakkında tamamlanmış nitelikli yağmadan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine,