Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/14415 K.2013/7613

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet alacağı davasına dair karar, davalı ve davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının, aynen iadesi mümkün olmaması halinde bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 5 adet burma bilezik, 13 adet Osmanlı altını ve 5 adet yüzüğün davacıya aynen teslimine, aynen teslimleri mümkün olmadığı takdirde 5 adet burma bilezik değeri 4.150,00-TL, 13 adet osmanlı altını değeri 3.965,00-TL, 5 adet yüzük değeri 645,00-TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçeye göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, ziynet eşyaların değerinin tespit edildiği tarihe ilişkin temyiz itirazına gelince;

Ziynet eşyası talebine ilişkin davalarda, kuyumcu bilirkişiye yaptırılacak inceleme, davacının talep ettiği eşyaların, dava tarihi itibari ile değerlerinin, niteliklerinde ve sayısında taraflar arasında ihtilaf var ise, bu konuda delil olarak dosyaya sunulmuş fotoğraf ve görüntülerden ziynet eşyalarının sayı ve niteliklerinin tespitine yönelik olmalıdır.

Somut olayda kuyumcu bilirkişi tarafından hazırlanan 02.04.2009 tarihli raporda CD ve resimler incelenerek davacı tarafından talep edilen ziynet eşyalarının CD ve fotoğraflarının dosyaya ibraz edildiği 17/12/2008 tarihindeki değerleri belirlenmiş, ziynet eşyaların dava tarihi itibari ile değerleri tespit edilmemiştir. Bu durumda rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Mahkemece, ziynet eşyalarının dava tarihine göre tespit edilen değeri dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, yargılama sırasında CD ve fotoğrafların dosyaya ibraz edildiği 17/12/2008 tarihi itibari ile belirlenen değerleri esas alınarak davanın bu değerler üzerinden kısmen kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.