KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2013/8909 E., 2014/2709 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Mart 2014
- Mahkemesi
- Erbaa Sulh Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/03/2013
- Numarası
- 2012/341-2013/178
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira bedelinin tespitine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde 67 ada 31 parsel de bulunan taşınmazın ½ maliki olduğunu iş yerinde davalının 30.11.2011 tarihinden itibaren kira bedeli ödemeden oturduğunu belirterek, yeni dönem olan 01.01.2012 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yıllık kira parasının 15.000 TL olarak tesbitini istemiştir. Davacı 30.10.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile davasını ıslah ederek kira alacağının tahsilini istemiştir.Davalı vekili ise davalının iddialarının gerçeği yansıtmadığını,taşınmazın müşterek hisseli olduğunu yapılan sözleşmeye göre ödenmesi gereken badelleri dahi davacının ödemediğini, borçtan kurtulmak için bu davayı açtığını, aralarında kira sözleşmesi bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davacı vekili kira bedelinin tespiti davası açtığı halde yargılama sırasında davasını ıslah ederek alacağın tahsilini istemiştir.Mahkemece davacıya 09.01.2013 tarihli oturumunda ara kararı ile HMK. 119/2 maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde dava dilekçesini dosyaya sunması için bir hafta kesin süre verilmesine ve sonuçlarının hatırlatılmasına karar verilmiş,davacı ise süresinde önceki dava dilekçesine benzer dilekçe vermiştir.Davacı verilen kesin süre içerisinde dava dilekçesini düzeltmediğinden HMK. 32/2 ve 119/2 maddeleri gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/8909, K. 2014/2709, 10 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama