Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2015/9310 K.2016/2071

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı ve tahliye davasına dair karar, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve tahliye istemlerine ilişkindir. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, tahliye istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... hakkındaki temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hüküm temyiz isteminde bulunan davalı ... vekili Av. ...'a 09.07.2015 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi sekiz günlük yasal süre geçtikten sonra 21.07.2015 tarihinde verilmiş olduğundan 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 432/4.maddesi ve 1.6.1990 gün 1989/3,1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince. Davacı vekili dava dilekçesi ile. Davalı kiracıların kira bedelini ve işletme giderini gönderilen ihtara rağmen ödemediklerini belirterek 12.536,56-USD kira alacağı ile 3.988,75-TL işletme alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davalılardan ... in kira borcunun 2.888,96 ABD Dolar, işletme gideri borcunun 1.998,08 TL, ... in sorumlu olduğu kira borcunun 8.601,97 ABD dolar, işletme gideri borcunun talep ile bağlı kalınarak 2.000,67 TL olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

Bu durumda davalılardan ... hakkında davanın kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen reddedilen kısım ile ilgili davalı lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.