KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2022/4273 E., 2024/1566 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Mayıs 2024
- Mahkemesi
- Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2021/1063 E., 2022/1076 K.
- Hüküm/karar
- Esastan Ret
- İlk derece mahkemesi
- Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/449 E., 2021/55 K.
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
1- İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil ile gecikme tazminatının tahsili davasında, sözleşme uyarınca davacı arsa sahibine düşen 1 no.lu bağımsız bölüm tapusunun en geç 13.05.2016 tarihinde davacıya devredilmesi gerekirken, davalı ... adına tescil yapılmasının hukuka aykırı olduğu, davacı ile davalı ... arasında tescili gerektiren vekalet ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 1 no.lu bağımsız bölümün davacı adına tesciline, toplam 23.158,32 TL gecikme tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi, davalı yüklenici tarafından davacı arsa sahibi saf dışı bırakılmak suretiyle kat irtifakı tesisi yoluna gidildiği, adına tescil yapılan davalı ...'ın iyiniyetli kabul edilemeyeceği, teslim sözleşmede belirlenen sürede gerçekleşmediğinden davacının ecrimisil alacağı bulunduğu belirtilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3- Bu karara karşı süresinde davalılar vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, temyiz edenin sıfatı, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; her ne kadar sözleşme konusu inşaat bitirilerek yapı kullanma izin belgesi alınmış ise de, davacı arsa sahibine hem fiilen hem de hukuken geçerli teslim yapılmamış olduğu anlaşıldığından, temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2022/4273, K. 2024/1566, 16 Mayıs 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama