Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2022/4547 K.2024/2275

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Dairemiz Yargıtay (kapatılan) 23. Hukuk Dairesi bozma kararına uyularak İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davacıların miras bırakanı ile davalı arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, iki daire ile bir adet dükkanının tesliminin taahhüt edildiğini, davalının taahhütlerini yerine getirmediğini, davalının davacılara ait taşınmazları 23.12.2009 tarihinde teslim ettiğini ileri sürerek 12.11.2003 tarihi ile 23.12.2009 tarihleri arasında geçen 74 aylık süre için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 10.000,00 TL gecikme tazminatının faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talebinin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 03.03.2016 tarih ve 2014/130 Esas, 2016/39 Karar sayılı kararı ile bağımsız bölümlerin iskan izninden önce teslim edilmemiş olduğu, iskan izninin teslim tarihi olarak kabulü gerektiği, teslim tarihinden dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresi geçmiş olduğundan davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV.BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin(Yargıtay kapatılan 23. Hukuk Dairesi) 10.09.209 tarih, 2016/6036 esas, 2019/3486 karar sayılı ilamı ile; eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak talep edilen gecikme tazminatı alacağının TBK'nın 147/6. maddesi uyarınca beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olduğu, bu süre kiranın işlediği ayın sonundan işlemeye başlayacağı, bu durumda davacının 09.04.2009 ile 23.12.2009 arasındaki zaman dilimi için gecikme tazminatı isteyebileceği dikkate alınarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın kısmen kabulü ile 09/04/2009 - 23/12/2009 tarihi aralığı için 21.357,26 TL'nin 09/04/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın kısmi olarak 10.000 TL üzerinden açıldığını, dava değerinin 21.357,27 TL olarak ıslah edildiğini, taleplerinin tam kabulüne karar verilmesine rağmen, kısmen kabul hükmü kurularak davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin yerinde olmadığını beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki sözleşmenin 4. maddesinde teslimin iskan ile olacağının kararlaştırıldığını ve iskanın 08/09/2008 tarihinde alındığını, dava tarihinin ise 09/04/2014 olduğunu ve dava tarihi itibarı ile 5 yıllık zamanaşımı süresi dolduğunu beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk TBK ‘nın 470. vd. maddeleri. 3. Değerlendirme 1- Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise, davacı vekili davasını harca esas değerin 10.000 TL olduğunu belirterek kısmi dava olarak açmış, 04.04.2022 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 21.357,27 TL’ye arttırmış, mahkemece de ıslah edilen miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece hüküm başlığında davanın kısmen kabul edildiği yazılmıştır.

Bu durumda davanın tümden kabulü gerekirken davanın kısmen kabulüne yönelik hüküm kurup, davalı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle; 1-Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmının “1” no.lu bendinde yer alan “DAVANIN KISMEN KABUL KISMEN REDDİ İLE,09/04/2009 - 23/12/2009 tarihi aralığı için 21.357,26 TL'nin 09/04/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara hisseleri oranında ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin zaman aşımına uğraması nedeniyle reddine, ” yazısının çıkartılmasına, yerine “DAVANIN KABULÜ İLE,09/04/2009 - 23/12/2009 tarihi aralığı için 21.357,26 TL'nin 09/04/2014 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara hisseleri oranında ödenmesine,” yazılmasına, “4” no.lu bendinin ise karardan çıkartılmasına, hükmün değiştirilmiş bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan harçların iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,