Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/1990 K.2024/1594

1-İlk derece mahkemesince, sıra cetveline itiraz davasında, davalı tarafın alacağının muvazaalı olmadığını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

2-İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde, davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; ihtiyati haczine istinaden sıra cetvelinde yer alan davacının sıra cetveline karşı itiraz davası açmakta hukuki yararının bulunduğu, alacağının esasına ilişkin olarak,

ihtiyati haciz kararından sonra İİK’nın 264/1 inci maddesi uyarınca Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2018/510 Esas sayılı dosyasında açtığı davanın, 30.01.2020 tarihinde kabulü ile ihtiyati haczinin kesin hacze dönüştüğü, davalı tarafın ise sıra cetveline konu alacağını ve miktarını birbirine doğrulayan ve sonradan düzenlenmesi mümkün olmayan delillerle ispatlayamadığı,

ilk derece mahkemesince, sıra cetvelinde davalıya ayrılan payın, davacının alacaklarını karşılamak üzere davacıya ödenmesine karar verilmiş ise de, davalıya ayrılan tüm payın değil, davacının, ilk derece mahkemesinin hüküm fıkrasında belirtilen yargılama giderleri ve vekalet ücreti alacağı da dahil olmak üzere, takibe konu tüm alacağına yetecek kadar olan payın davacıya ödenmesine, artan kısmın davalıya bırakılmasına karar verilmesi gerektiği, bu husunun, icra dairesince hükmün infazı sırasında gözetileceğinin tabii bulunduğu anlaşılmakla, davalı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.