Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2023/2549 K.2024/3836

1- İlk derece mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı alacak istemli davada, taraflar arasında imzalanan protokole göre davacının satış bedelini talep ettiği dairenin değerinin 390.000,00 Türk Lirası olduğu, protokol kapsamında davalı ...’in dairenin satış bedelinden ...'a 100.000,00 Türk Lirası ödedikten sonra kalan bedeli davacıya ödeneceğinin kararlaştırıldığı, davacının arsa sahiplerine karşı tüm haklarından feragat ettiği gerekçesiyle, davalı arsa maliklerine yönelik davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 290.000,00 Türk Lirası'nın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince tarafların yaptığı tasfiye protokolünün 4.5 ve 4.6 maddeleri gereğince 1. kattaki dairenin satışından 100.000,00 Türk Lirası'nın ...'ya verilip bakiye kalan paranın davacı ...'ye verilmesi gerektiği konusunda anlaşmaya varıldığı, diğer davalı arsa sahiplerine aynı anlaşmada bu satışa ilişkin herhangi bir yükümlülük yüklenmediği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle, davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf yoluna başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı, davacı vekili ve davalı ... vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; taraflar arasındaki 18.01.2012 tarihli protokolün 3.2 maddesine göre davacı yüklenici ...’nin arsa maliklerinden herhangi bir ayni veya nakdi hak ve alacak talebinde bulunmayacağı tüm bu haklarından feragat ettiğini gayri kabili rücu olarak kabul ve taahhüt ettiği, mahkemece dava konusu dairenin dava tarihindeki değerinin 390.000,00 Türk Lirası olarak belirlendiği,

protokolün 4.5 ve 4.6 maddeleri gereğince ... tarafından bu bedelin 100.000,00 Türk Lirası'nın ...'a ödeneceği, geriye kalan paranın ...'ye verileceğinin kararlaştırıldığı anlaşılmakla davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.