Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2025/1346 K.2025/2096

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı şirket ile aralarında 05.01.2015 tarihli Hakkari (Yüksekova) Havalimanı Peyzaj Düzenlemesi, Tel Örgü vb. İnşaatı işinin yapımı sözleşmesi imzaladıklarını, ancak davalının işi süresinde yapmadığı gibi ihale kapsamında alınan malzemeleri yeterli şekilde korunmadığını, kırılma ve hasarların meydana geldiğini, sözleşmeyi de 19.11.2018 tarihinde bu sebeplerle feshettiklerini davalıdan kamu zararı olarak 1.824.159,30 TL alacaklarının bulunduğunu, bu miktarın davadan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı taraf davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; davalı tarafça işlerin güvenlik nedeniyle durdurulduğu, davalı firmanın bir kusurunun bulunmadığı savunulmuş ise de, işin tamamlanması konusunda yükleniciye fazladan süreler verildiği, 6098 sayılı TBK'nın 471.maddesi uyarınca; yüklenicinin özen borcu kapsamında basiretli bir yüklenicinin göstermesi gereken mesleki ve teknik kurallara uygun davranış içeresinde hareket etme yükümlülüğü bulunduğu, açıklanan nedenlerle davalının sözleşme kapsamında tamamlanmayan işler nedeniyle oluşan zarardan sorumlu olduğu belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 344 ve 352. maddesi gereğince yapılmamış sayılmasına, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde; kendilerinin adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurduklarını ancak bu taleplerin HMK 334. maddesi uyarınca şirket olma vasıfları sebebiyle kabul edilmediğini, kendilerinin mali zorluklarının bulunduğunu, mahkemece çıkarılan muhtıranın da usule uygun olmadığını Bölge Adliye Mahkemesinin kararının bu nedenlerle bozulmasını beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. Maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Mahkemece, davalı vekiline eksik olan nispi istinaf karar harcının yatırılması için HMK'nun 344.maddesi gereğince, usulüne uygun olarak muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın davalı vekiline 13.05.2023 tarihinde tebliğ edildiği ancak davalı vekilinin eksik harcı yatırmadığı, 1 haftalık kesin sürenin 22.05.2023 Pazartesi günü sona erdiği; her ne kadar davalı vekili adli yardım talep dilekçesi tarihini 22.05.2023 olarak göstermiş ise de UYAP kayıtlarına göre 23.05.2023 tarihi saat 16:33'de hazırlandığı; buna göre muhtırada gösterilen kesin süre dolduktan sonra adli yardım talep dilekçesinin hazırlandığı ve 23.05.2023 saat 00:01 itibariyle HMK'nın 344. maddesine göre istinaf başvurusunun yapılmamış sayılması şartlarının oluştuğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın 344. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili prosedürün uygulanmasına rağmen, davalı vekilinin bir haftalık kesin sürede eksik istinaf karar harcını yatırmamış ve aynı sürede adli yardım talep etmemiş olması karşısında; davalı vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına mahkemece bir karar verilebileceği gibi Bölge Adliye Mahkemesince de bu yönde karar verilebileceği değerlendirildiğinden, davalı vekilinin kesin sürede istinaf karar harcını ikmal etmemiş olması nedeniyle istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

Temyizen incelenen karar, kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı şirket vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,