Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2008/13862 K.2010/15299

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.09.1992 gün ve 225-236, 26.6.2001 gün ve 138-137 sayılı kararları ile uyum gösteren daire kararlarında açıklandığı üzere CMUK.da mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak görülen CMUK.nun 223/son (5271 sayılı CMK.nun 193/2) maddesinin uygulanması ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması hali ile sınırlı olup, sanığın sorgusu yapılmadan mevcut kanıtlar tartışılarak beraat kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, savunması alınmayan sanık hakkında delil takdirine girilmek suretiyle beraat kararı verilmesi,

2-Dava konusu eserlerin 2863 sayılı yasaya göre kültür varlığı olduğu, tasnif ve tescile tabi olduğuna ve hükme dayanak alınan taklit olduğuna ilişkin bilirkişi raporları çelişkiler gözetilip, eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak hali hazır durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı yasa kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,