Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2012/2966 K.2012/17869

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'ın, aynı Kanun'un 81/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 7.300,00 Türk lirası, 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanığa verilen adli para cezasının birer ay ara ile yirmi dört eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsiline ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine dair Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2010 tarihli ve 2009/538 esas, 2010/270 sayılı kararının infazı sırasında, sanığın ödeme emrine tebliğine rağmen para cezası ödememesi sebebiyle 7.300,00 Türk lirası adli para cezasının 365 gün hapis cezasına çevrilmesine ilişkin Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2011 tarihli ve 2011/7-646 sayılı kararını müteakip,

hapis cezasının infazında şartla salıverme hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağı hususunda tereddüt olduğundan bahisle karar verilmesi talebi üzerine şartla salıverme hükümlerinin uygulanması gerektiğine dair aynı Mahkemenin 20/05/2011 tarihli ve 2009/538 esas, 2010/270 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/06/2011 tarihli ve 2011/613 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.11.2011 gün ve 59090 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 20.01.2012 gün ve KYB.

2011-393283 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede. 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanunun 50/6. maddesinde yer alan "yaptırımın" ibaresi "tedbirin" olarak değiştirilmiş 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, kanun değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği,

adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği, dolayısıyla sanık hakkında şartla salıverilme hükümleri uygulanamayacağı cihetle, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.