Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2013/554 K.2013/23901

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gıyabi karar tebligatının usulüne uygun olmadığı ve sanığın temyizinin öğrenme üzerine süresinde olduğu anlaşılmakla mahkemenin 29.06.2010 tarihli red kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1-Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK.nun 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 230/2-c ve 232/6.maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığa verilen adli para cezalarının 10 eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 7.bendindeki "...5 eşit taksitte..." ifadesinden önce gelmek koşuluyla "birer ay ara ile" ifadesinin eklenmesi ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi uygulaması sırasında adli para cezasının belirlenmesine ilişkin paragrafta "...TCK..." ibaresinden sonra gelmek üzere "50/1-a ve" ibaresinin eklenmesi ve sair kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.