Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11794 K.2023/11188

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2015 tarihli ve 2014/802 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 92 nci maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52 nci

maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 19. Ceza Dairesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2018/1577 Esas, 2019/11880 Karar sayılı ilâmıyla;'' Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında ormanlık alandan kömür ocağı açıldığının anlatılması, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda anılan kömür ocağının kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğunun belirtilmesi, sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 94. maddesinde düzenlenen orman alanında izinsiz kömür ocağı kurmak suçunu oluşturması karşısında sanığın anılan madde yerine 6831 sayılı Kanunun 92/2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarihli ve 2019/892 Esas, 2019/835 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 94 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve el konulan çeki vinci ile vagonların, fan motoru, küreklerin ve çapa kazmasının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, verilen kararın bozulması gerektiğine, atılı suçtan cezanın paraya çevrilip ertelenmesi gerektiğine ve mahkemece re'sen tespit edilecek nedenlerle bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; ihbar üzerine olay yerine gidildiğinde kaçak kömür ocağı açıldığı ve suç konusu yerde kömür alınmak için çeki vinci, vagon, fan motoru, kürek ve çapa kazmasının olduğunun görülmesi üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

2.Sanık savunmasında, suç konusu yerde evinin kışlık ihtiyacı için kömür aldığını, olayın bundan ibaret olduğunu beyan etmiştir.

3.20.03.2015 tarihli keşif tutanağı dava dosyası arasındadır.

4.Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir.

5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Suç tutanağı, sanık savunması, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kaçak kömür ocağından emval alma eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, sanığın suça konu yerde atılı suçu işlediğinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR