Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/1590 K.2024/3769

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanığın mahkûmiyeti gerektiğine, beraat kararının yerinde olmadığına, aracın müsadere edilmesine ilişkindir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın Irak ülkesinden aldığı ve Türkiye'ye sokmuş olduğu 35 karton sigaranın kişisel kullanım olarak değerlendirilemeyeceği, bu nedenle mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde arama kararına istinaden Cizre-Silopi Karayolu Cizre Bölge Trafik Şube Müdürlüğü önünde yapılan önleme araması sırasında sanığın sevk ve idaresindeki aracın arka koltuk altından siyah poşetler içinde 35 karton bandrolsüz ve gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değer olan 2.275,00 TL nin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında; oğluna ait araçla yolcu getirmek üzere gittiği Irak ülkesinden ucuz olduğu için kullanmak için gümrük kaçağı sigaraları alığını ve Türkiye'ye getirdiğini, kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurmadığını, kurum zararı çıkması halinde tarafına bildirilmesi durumunda karşılamak istediğini beyan etmiştir.

Dosya içeriğine göre; ele geçirilen sanığa ait 35 karton kaçak sigaranın Dairemizin uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olduğu, bu nedenle sanığın müsnet suçtan mahkûmiyeti gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR