KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/15901 E., 2024/1864 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/493 E., 2016/136 K.
- Suç
- 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğine, delillerin takdirinde hata yapıldığına, kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ilişkindir.
II. GEREKÇE
İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan incelemede, milli park alanına buğday ekildiği tespit edilmiştir.
Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmalarında, suça konu yerin milli park sınırları içinde olduğunu bilmediğini, bilseydi buğday ekmeyeceğini beyan etmiştir.
Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda ,suça konu yerde arazi ve orman kadastrosunun kesinleştiği, dava konusu yerin Nemrut milli park serisi sınırları içinde kaldığı tespit edilmiştir. Fen bilirkişi raporunda suça konu yerin orman parseli içinde olduğu belirlenmiştir.
Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak; Suç tutanağı ve orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda işgal edilen alanın milli park sınırları ve kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığının tespiti karşısında, sanığa ek savunma hakkı verilerek 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve aynı Kanun'un 111 inci maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının korunmasına,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/15901, K. 2024/1864, 22 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama