Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20045 K.2023/10071

Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2014/958 Esas, 2015/924 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

sanığın yokluğunda verilen 26.04.2016 tarihli ek kararın, tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa, 5271 sayılı Kanun’un 35 inci maddesindeki usule uyulmadan tebliğ edildiği anlaşıldığından, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2015 tarihli ve 2014/958 Esas, 2015/924 Karar sayılı kararı ile sanığın, 7258 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 3 yıl 4 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2014/958 Esas, 2015/924 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusunun, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, yargılama sırasında askerlik vazifesini yaptığı ve fakat tebligatların ikamet adresine yapılması nedeniyle karardan haberdar olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Her ne kadar sanık ek karara yönelik temyiz isteminde yargılama sırasında askerlik hizmeti yaptığını ancak tebligatların ikamet adresine yapıldığını ileri sürmüş ise de asıl karara yönelik 22.04.2016 tarihli dilekçesinde 2015 yılı mart ayında askerden geldiğini belirttiği, gerekçeli kararı tebliğinin ise sanığın askerden gelmesinden çok sonra gerçekleştirildiği anlaşılmakla,

Sanığın yokluğunda verilip 15.01.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 22.04.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 45. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2014/958 Esas, 2015/924 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,