KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/2139 E., 2024/3476 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/82 E., 2016/209 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, önleme araması kararı ile yapılan arama sonucu ele geçirilen sigaranın suç delili olarak hükme esas alınamayacağı gözetilerek, somut olayda suçun maddi konusunun bulunmaması sebebiyle suçun unsurları oluşmadığından, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın kast ve taksirinin bulunmadığı şeklindeki gerekçeyle beraat kararı verilmesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Sanığın işyerinde kaçak sigara sattığına ilişkin ihbar üzerine, Türkoğlu Sulh Ceza Hakimliğinin 22.03.2016 tarihli ve 2016/72 Değişik iş sayılı adli arama kararına istinaden yapılan aramada, tezgah altında 92 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci ve onuncu fıkraları uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık savunmasında, işyerindeki patronlarının ve çalışanların içmek için sigara istemeleri üzerine sigaraları ikram olarak aldığını, yaptığının suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.
İhbar üzerine, sanığın işyerinde usulüne uygun olarak yapılan arama sonucu tezgah altında satışa hazır vaziyette 92 paket kaçak sigara ele geçirilmesi karşısında, sanığın ticari amaçla kaçak sigara bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/2139, K. 2024/3476, 28 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama