Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/27560 K.2024/11823

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde ilgili mahalle sakinleri olan tanıklar Ö.D.K. ve A.Y.'nin, kolluk görevlilerine ... plaka sayılı araçla gelen bir şahsın sokak üzerine, bir balkonun altına poşet bırakarak uzaklaştığını ihbar etmeleri üzerine, olay yerine intikal eden kolluk görevlilerince, yere bırakılan siyah poşette kaçak sigaralar olduğu görülerek, 2.841,44 TL gümrüklenmiş değere sahip 50 karton kaçak sigaranın muhafaza altına alındığı, yapılan araştırmalar neticesinde sanık ...'in kullandığı, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen C.K. ve yaşı küçük E.U.'nun ise içerisinde yolcu olarak

bulundukları ... plaka sayılı aracın, ihbardan yaklaşık 1 saat sonra Ceyhan Kaymakamlık Konutu civarında tespit edilerek, sanığın yakalandığı anlaşılmıştır.

Sanık savunmalarında; .... plaka sayılı aracın kiralık olarak kendisinde bulunduğunu, olay tarihinde aracı kimseye vermediğini, ancak olay yerine kaçak sigarayı kendisinin bırakmadığını belirterek atılı suçu inkar etmiştir.

Tanıklar C.K., E.U., Ö.D.K., A.Y. ve Ş.T.'nin soruşturma aşamasında ve mahkemece alınan beyanları dosyada mevcuttur.

Mahalle sakini tanıkların kaçak sigarayı bırakan şahsın geldiği aracın plakasını tereddütsüz biçimde bildirmeleri, sanığın olay tarihinde söz konusu aracın uhdesinde bulunduğunu ifade etmesi, olaya karışan ikinci araç olduğu şüphesiyle olay yeri yakınında durdurularak yakalanan tanık Ş.T.'nin kullandığı 33 NK 240 plaka sayılı aracın da, sanık tarafından Ş.T.'ye emaneten verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunmalarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, atılı suçun sübuta erdiği anlaşılmış, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanığın sabıkasında yer alan kaçakçılık suçuna ilişkin ilam yönüyle, 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra, bahse konu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanık hakkındaki netice ceza 10 ay hapis ve 20,00 TL adlî para cezası olarak belirlendiği halde, yazım hatası yapılarak ''sanığın neticeten 1 YIL HAPİS ve 20,00 TL ADLÎ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA'' karar verildiğinin belirtilmesi, isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hükmün netice cezaya ilişkin bölümünden ''1 YIL'' ibaresinin çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''10 AY'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.