Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/28392 K.2024/11512

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin birinci fıkrasından önce uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin ''19.02.2013, 21.02.2013, 06.03.2013 ve 13.03.2013" yerine "21.02.2013" olarak gösterilmesi mahalinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Katılan ... ile atılı suçun niteliğine göre doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin karar başlığında katılan sıfatıyla ayrı ayrı gösterilmesi karşısında, hangi idareye verildiği belli olmayacak şekilde "Katılan kurum vekille temsil edildiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 4.080,00TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsiline" şeklinde yazılmak suretiyle hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.