Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29069 K.2025/12704

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçların sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanıklar hakkında eylemlerine uyan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra sırasıyla 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca artırım yapılması, ardından aynı Kanun'un 3/10-son maddesi gereği hapis cezasının 3 yıldan az olamayacağının gözetilmesi gerekirken, bu usule uyulmadan doğrudan 5607 sayılı Kanun'un 3/10-son maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2.Sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son maddesi yollamasıyla 3/5. ve aynı Kanun'un 3/10. maddeleri uyarınca belirlenen temel cezanın, kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin fahiş olması nedeniyle anılan Kanun'un 3/23. maddesi gereği arttırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.