Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/29435 K.2024/448

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2013/721 Esas, 2014/889 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 7 ... 15 gün hapis ve 4.000,00 TL adlÎ para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.05.2020 tarihli ve 2017/357 Esas, 2020/4578 Karar sayılı ilâmıyla; "Hükümden sonra yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununda yapılan değişikliklerin sanık lehine hükümler içermesi nedeniyle lehe Kanun'un belirlenerek uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait olduğu" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/653 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 7 ... 15 gün hapis ve 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine, adlî para cezasının taksitlendirilmesine, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, adlî para cezasının da ertelenmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İhbar üzerine sanığa ait Paris Elektronik adlı iş yerinde Sulh Ceza Mahkemesince verilen adlî arama kararı ile yapılan aramada, 126 adet kaçak cep telefonu ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmalarında; cep telefonlarını kaçak olduklarını bilmeden satmakta olduğunu belirttiği anlaşılmıştır.

3.Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun 22.10.2012 tarihli cevabi yazısı dosyada mevcuttur.

4. 23.09.2013 havale tarihli bilirkişi raporu dosya arasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Dava konusu cep telefonlarının ticari miktar ve mahiyette olup ticari iş yerinde ele geçirilmesi ve sanığın yaptığı iş gereği cep telefonlarının kaçak olduklarını bilebilecek durumda olması nedeniyle savunma içeriğine itibar etmenin mümkün bulunmaması karşısında; atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmiş, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2020 tarihli ve 2020/653 Esas, 2020/1053 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,