Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/3695 K.2024/8617

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; dava konusu kaçak sigaraların sanık tarafından ticari amaçla bulundurulduğu sabit olduğundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağına göre; Adana ilinde kolluk görevlilerince yapılan yol kontrolü sırasında durdurulan sanığın muavini olduğu yolcu otobüsünde önleme araması kararı ile yapılan aramada, otobüsün bagaj kısmında çuvallar ve çöp poşetleri içerisinde kaçak sigara olduğu görülerek, sanığa kime ait olduğu sorulduğunda sanığın sahipsiz olduğunu beyan ettiği ve çuvallar ve çöp poşetlerindeki 182 karton kaçak sigaranın muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Sanık, müdafi bulunmaksızın alınan kolluk ifadesinde.

Midyat ilçesinden yola çıktıklarında otobüste valiz yükleme işine karışmadığını, bu işte yeni olduğundan diğer muavinin ''sen karışma valizleri karıştırırsın'' demesi nedeniyle kendisinin araçta servis işine baktığını, aracın arka kısmındaki koltuklardan 5-6 tanesinin boş olduğunu, araçta aşırı bagaj yükü olduğundan, asıl muavinin bu boş koltuklara da valiz koyduğunu, polisler aracı durdurup bagajda kaçak sigaraları bulduklarında polislerin kendisini çağırarak sigaraların kime ait olduğunu sorduklarını, polislere 45-46 numaralı koltuklardaki yolculara ait olduğunu söylediğini, 45-46 numaralı yolcuları çağırdığını,

45-46 numaralı koltukta oturan yolcuların polislerle görüştüğünü ve polislere 45-46 numaralı koltuklar boş olduğundan oturduklarını söylediklerini, polisin yolculara 45-46 numaralı koltukların bilet sahiplerinin aşağıya inmesini söylediğini, ancak kimsenin inmediğini, biletlerde isim yazmadığını, kimsenin sigaraları sahiplenmediğini, otobüsteki herkesin biletlerinde yazılı koltuklardan farklı koltuklarda oturduklarını, sigaraların 45-46 numaralı bileti alan yolcuya ait olduğunu, suçlamayı kabul etmediğini belirtmiştir.

Bu olay nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın talimat mahkemesinde alınan savunmasında; önceki ifadesini tekrar ettiğini, olay tarihinde araçta muavin olarak çalışmakta olduğunu, o gün otobüse yolcu valizlerinin yüklenmesi işini kendisinin yapmadığını, otobüsteki kaçak sigaralardan polisler arama yapınca haberdar olduğunu, sigaraların sahiplerinin otobüsteki yolcuların karışık oturması nedeniyle tespit edilemediğini, kaçak sigaraların kendisine ait olmadığını belirtmiş, mahkemece talimata ekli ifadesi okunmuş, benzer olduğu tespit edilmiştir.

Sanığın savunmasının aksine, ticari miktar ve mahiyetteki kaçak sigaraların sanığa ait olduğuna ve bu kapsamda sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, mahkemece sanık hakkında atılı kaçakçılık suçundan beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR