Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/4335 K.2025/6073

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz istemlerinin sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen hükümlerre yönelik olduğu belirlenerek, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... ve ... Hakkında Kurulan Beraat Kararına Yönelik Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın 07.11.2014, 09.12.2014, 24.01.2015, 13.02.2015, 07.03.2015 tarihli eylemleri yönünden hukuki kesintinin 25.03.2015 tarihli iddianamenin düzenlenmesi, 04.04.2015, 27.04.2015, 30.04.2015, 10.05.2015, 13.05.2015 tarihli eylemleri yönünden hukuki kesintinin 04.06.2015 tarihli iddianamenin düzenlenmesi ve 12.06.2015, 22.06.2015, 27.06.2015 tarihli eylemleri yönünden de hukuki kesintinin 20.08.2015 tarihli iddianamenin düzenlenmesi ile oluştuğu anlaşılmakla toplam sanığın eylemlerinin 3 ayrı grup içinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43.maddesinde düzenlenen zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek 3 ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle,

5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326/son cümlesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 29.04.2025 tarihinde karar verildi.

(Karşı Düşünce)

KARŞI OY

Sanık ...'un 13.02.2015, 07.03.2015, 4.4.2015, 27.04.2015, 30.04.2015, 13.05.2015, 10.05.2015,22.06.2015, 27.06.2015, 12.06.2015 tarihli eylemleri yönünden suçüstü halini varlığından söz edilemeyeceği, bu suretle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 2/e, 161 ve 2559 sayılı PSVK’nın ek 6. maddeleri uyarınca derhâl Cumhuriyet Savcısına olayın haber verilip Cumhuriyet Savcısının emri doğrultusunda soruşturma işlemlerine devam edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 116 ve 119. maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısının yazılı arama emri veya mahkemeden alınacak adli arama kararı uyarınca sanığın üzerinin,işyerinin ve eşyasının aranması gerekirken,

sanığa ait suç eşyası niteliğindeki poşet, koli ve işyerinden ele geçen ve özellikle 13.05.2015, 27.06.2015 tarihli eylemleri yönünden arama işleminin ihbara rağmen usulüne uygun verilmiş yazılı bir arama emri veya adli arama kararı bulunmaksızın gerçekleştirildiği, dosya kapsamında Cumhuriyet Savcısının olaydan haberdar olduğuna ilişkin yazılı bir arama emrinin bulunmadığı gibi bunu tevsik eden kaydın da bulunmadığı, bu durumun açıkça hukuka aykırı olduğu,

dolayısıyla suç konusu kaçak eşyaların hukuka aykırı olarak elde edilen delil niteliğinde bulunması nedeniyle Anayasanın 38/6. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a bendi, 217/2.maddesi ve 230/1-b. uyarınca hükme esas alınmayacaktır (YCGK 2019/569-2022/10).

Öte yandan hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu ve sanığın ikrarının tek başına mahkûmiyete yeterli delil olmayacağı ile hukuka aykırı elde edilmiş deliller sonucu alınan ikrarında hükme esas alınamayacağı gözetildiğinde yukarıda yazılı gerekçelerle sanığın belirtilen tarihli eylemleri nedeniyle mahkûm edilemeyeceği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 29.04.2025