Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11512 K.2023/2804

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sason Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2019/33 Esas, 2019/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirminci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/1959 Esas, 2021/524 Karar sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ve sanığa eyleminden ötürü mahallinde idari yaptırım kararı uygulandığından idari yaptırım kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmek suretiyle sanık müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz isteği, beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirmiş olmasına rağmen lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği, ele geçen eşyanın gümrük kaçağı olduğuna, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu beraatine karar verilmesinin hukuka ve usule aykırı olduğuna, kaçak eşyanın müsadere edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 13.30 sıralarında kolluk görevlilerinin devriye görevi sırasında "Cami Çayevi" isimli işyerinin önünde 3 adet siyah poşet içerisinde satışa hazır halde kıyılmış tütün olduğunun görüldüğü, bahse konu iş yerinin sahibi olan sanığın kolluk görevlilerine tütünlerin kendisine ait olmadığını, kendisinin emaneten sattığını beyan ettiği ve 3 adet poşet içerisinde toplam 17,4 kg kıyılmış tütün ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığa soruşturma aşamasında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince idari yaptırım kararı uygulanmıştır.

3.Sanık aşamalarda, üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4.Olay yerine ait kamera görüntülerinin incelenmesi neticesinde, suça konu tütün ürünlerini, suç tarihinde saat 07.02 sıralarında sanığın cadde üzerine koyduğu belirlenmiştir.

5.Dosya kapsamında bulunan 14.01.2019 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu sarmalık kıyılmış tütünlerin, yerli menşeli tütün mamulü olduğu tespit edilmiştir.

6.İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, sanığın 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın açık vaziyette Doğu ve Güneydoğu Anadolu menşeli yerli üretim tütün satışa arz etmekten ibaret fiilinin suç tarihi olan 13.12.2018 tarihi itibarıyla Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı, 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (o) bendi uyarınca idari yaptırımı gerektiren kabahat niteliğinde olduğu ve sanığa bu kabahatinden ötürü Sason Kaymakamlığı Polis Merkezi Amirliğince

13.12.2018 tarihli ve 2018/37 defter sıra sayılı mülki amir onaylı idari para cezasını içeren idari yaptırım karar tutanağının tebliğ edildiği gözetildiğinde, sanığın Kanun'da suç olarak tanımlanmayan fiilinden ötürü beraatine ve kabahat niteliğindeki eyleminden ötürü hakkında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı bulunarak, sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine ve sanığa eyleminden ötürü 4733 sayılı Kanun kapsamında mahallinde idari yaptırım kararı uygulandığından idari yaptırım kararı verilmesine yer olmadığına, karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümde, sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı, 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca idari yaptırımı gerektiren kabahat niteliğinde olduğu ve sanığa bu kabahatinden ötürü soruşturma aşamasında idari yaptırım kararı uygulandığı cihetle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince, Olay ve Olgular başlığı altında (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanığın beraatine ve idari yaptırım kararı verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

usul ve kanuna uygun bulunduğundan, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekâlet ücreti tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/1959 Esas, 2021/524 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hüküm fıkrasına;

''Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.725,00 TL maktu vekâlet ücreti takdiri ile Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sason Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,