Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/11869 K.2023/5323

suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin Esastan Reddi ile hükmün Onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile inceleme dışı diğer kişiler hakkında, 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/442 Esas, 2015/998 Karar sayılı kararı ile sanığın 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan netice 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 09.03.2016 tarihinde itirazın

reddedilmesi suretiyle kesinleşmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde 22.10.2017 tarihinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi üzerine, Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/890 Esas, 2018/935 Karar sayılı kararı ile hüküm açıklanarak, sanığın, 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/1866 Esas, 2020/99 Karar sayılı kararı ile Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.12.2018 tarihli kararı, eksik araştırma ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

5. Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2020/101 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 4708 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

6. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/1884 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece Mahkemesince kurulan beraat kararı kaldırılıp, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi şeklinde düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, derhal beraat kararı verilebilecek hal söz konusu olduğundan düşme kararı verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli bozma kararını müteakip yapılan araştırmada, yargılamaya konu fiil ile kişilerin mağduriyetine veya kamunun zararına neden olunmadığı belirlenerek, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından, sanığın üzerine atılı suçun 12 yıllık olağanüstü zamanaşımına tabi olduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden denetim süresi içerisinde yeniden suç işlendiği tarihe zamanaşımının durduğu da dikkate alınarak, ilk derece Mahkemesinin karar tarihi itibariyle zamanaşımının dolduğu ve düşme kararı verilmesi gerektiği kabul edilerek, kararın bu şekilde düzeltilerek istinaf başvurusunun eastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği, suç tarihi olan 22.08.2007 tarihinden itibaren işlemeye başlayan zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.03.2016 tarihinden, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği 22.10.2017 tarihine kadar, 1 yıl 7 ... 13 gün durduğu, 22.10.2017 tarihinden itibaren işlemeye devam eden zamanaşımının 05.04.2021 tarihinde dolduğu anlaşıldığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine, hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.02.2022 tarihli ve 2021/1884 Esas, 2022/491 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,